ćwiczenia literackie
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu całe zastępy dobrych duchów, dopóki nie okazało się, że kurier przyjechał trochę wcześniej po odbiór przygotowanych paczek i na widok lewitujących przezroczystych pomocników dostał zawału. Kuriera Mikołaj musiał odwieźć do doliny na pogotowie, a duchy ukryć na strychu, żeby uniknąć kolejnych strat w ludziach.
Autor: Justyna Czekała
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który potencjalnie i najczęściej teoretycznie mógł zapukać do drzwi. Jeśli tylko zapuka – przyniesie ze sobą prawdziwy POKÓJ, RADOŚĆ I NADZIEJĘ.
Autor: Ewa Majewska
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu spokój i skupienie. Siwy i wiekowy Mikołaj zastanawiał się nad tym, co zrobić by nie była to tylko praca odtwórcza. Wreszcie zrozumiał, że dobrze jest patrzeć na swoją pracę nie przez pryzmat przedmiotu czyli prezentu, ale przez pryzmat osoby – czyli obdarowanego.
Autor: Adam
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu zastępy świetlistych pomocników, tak dużo miał prezentów do rozdania! Wszystkie bardzo cieszyły obdarowanych, a najbardziej – jak zwykle – dzieci!
Autor: Ewa Majewska
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który zdecydowanie poprawił atmosferę swoim przybyciem. Atmosferę nie zawsze przykładowo i podręcznikowo świąteczną.
Autor: Ewa Majewska
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu małe elfy, które bardziej przeszkadzały, niż pomagały. Bo, albo wchodziły mu pod nogi, albo ciągle coś rozsypywały. Mikołaj z westchnieniem rezygnacji i dobrotliwym uśmiechem obserwował ich psoty i wzajemne zabawy. Wiedział, że czas spędzony razem jest najlepszym prezentem, jaki ludzie mogą dać sobie nawzajem.
Autor: Anna-Maria
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu nawet promienie słoneczne. Pomieszczenie było jasne i przestrzenne. Na małym biurku leżała sterta karteczek, a na półkach różne przedmioty, które miały stać się prezentami.
Autor: Adam
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który właśnie zapukał do drzwi. Niewypowiedziana radość wypełniła domowników. Rzucili się, aby zabrać mu płaszcz i podać gorącą herbatę, zanim jeszcze zasiądą do stołu. To taki niepisany przejaw gościnności.
Autor: Ewa Majewska
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu inne renifery, bo ja akurat dostałem kataru i Mikołaj stanowczo zakazał mi przebywania w jednym pomieszczeniu z nimi i z prezentami. Całą noc przed wyjazdem spędziłem w szopie na sianie jak ten cymbał ostatni. A mówiła Pani Mikołajowa: nie chodź, Rudolf, boso po podjeździe, bo się przeziębisz! Do tego po katarze nos jakiś taki czerwony mi został. Chyba za karę, żebym następnym razem nie zgrywał cwaniaka.
Autor: Justyna Czekała
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu zaprzęgi reniferów i cały sztab wolontariuszy w czerwonych czapkach z pomponami. Szczególny prezent już trafił na sanie św. Mikołaja. Był dla małej dziewczynki i spełniał jej najskrytsze marzenie. Gdyby miała zgadnąć, co jest w środku – nie przyszłoby jej to wcale łatwo.
Autor: Ewa Majewska