Przydrożny kamień przestał liczyć czas. Przestał również rejestrować mijające go konie, wozy, samochody i inne pojazdy… Jeszcze wcześniej przestał zwracać uwagę na przechodzących drogą wędrowców. Ludzie tak szybko przemijają…
Robił jednak wyjątek dla tych, którzy przysiadali na nim, by odpocząć przed dalszą podróżą. Wtedy zauważał, że gdy pada śnieg lub deszcz – wędrowców jest mało. Latem, przy dobrej pogodzie, jest ich najwięcej. Wędrują ludzie młodzi, starsi i dzieci. Często z plecakami. Dokąd oni idą lub skąd wracają? Czy ich celem jest tylko podróżowanie? Czy może wędrując, dążą do osiągnięcia czegoś swojego?
Autor: Adam