ćwiczenia literackie
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy… Ewa rozejrzała się przytomnie radosnymi oczami po kawiarnianym ogródku i usiadła przy stoliku pod parasolkami. Było to idealne miejsce, by napić się czekolady, obserwować szklaną pogodę i przygotować spragnionym zmiany kolejny nowy początek…
Autor: Justyna Czekała
Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty delikatnie przewracał wpadający przez okno wieczorny, ciepły, letni wiatr. Karty księgi tańczyły w objęciach wiatru przy łaskawie spoglądającym księżycu, jakby doskonale znały kroki tego spontanicznego tańca Duszy i Ciała – zespolone w Jedno. Dusza i Ciało były połączone – stały się całością harmonijnie płynących kroków, celów, a także dążeń do całości. Przenikały swoim pięknem wszystkie zakamarki Domu i rozpromieniały Światłem całe pomieszczenie, które dzięki niemu skąpane było w Miłości i swobodnym przepływie obfitości tego Świata. Świata, który każdym Jestestwem i drganiem już na Ciebie czeka – CUDna Duszo. Przyjdź i na zawsze pamiętaj, że Jesteś Miłością.
dla Maleństwa napisała Patrycja
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy. Spacerujący ludzie oglądali to zjawisko i zastanawiali się, ile milionów kropelek wody jest w tym, co widzą. Fizyka mówi nam, jak powstaje tęcza. Sam widok jest jednak tak fascynujący, że za każdym razem wzbudza podziw dla sił przyrody.
Autor: Adam
Stary archiwista kończył pracę i uważnie rozejrzał się po całym pomieszczeniu. Jego uwagę przyciągnęło migotanie czerwonego światełka na jednej ze ścian. Podszedł bliżej i zobaczył przycisk, którego wcześniej tam nie było. Zaciekawiony wcisnął go. Ściana rozsunęła się. Za nią były nieznane mu, lekko uchylone drzwi. Otworzył je szerzej i zobaczył ciemny korytarz, na końcu którego z mroku wyłaniały się szczelne drzwi. W miejscu klamki mrugało w nich podobne czerwone światełko, a pod nim rysował się niewielki przycisk. Zaintrygowany archiwista podszedł do drzwi i nacisnął guzik. Coś w oddali zamruczało, a po chwili gładka stal i szkło podwójnych drzwi rozsunęły się, ukazując jasne wnętrze szklanej windy i beton szybu dookoła. Staruszek wszedł do środka i dwie pary drzwi zamknęły się za nim bezszelestnie. Na jednej ze ścian zauważył panel sterowania, który podświetlał jedyną ikonkę, przedstawiającą gwiazdozbiór Małego Wozu. Archiwista nacisnął guzik i poczuł lekkie szarpnięcie. Beton za szybami zaczął przesuwać się w dół i po chwili wokół windy nie było widać już nic poza niewyraźną szarością. Nagle betonowy tunel ustąpił absolutnej czerni, a pęd windy jakby zmienił się w bezwład. Archiwista przetarł oczy i spojrzał w ciemność. Jasne kropki mrugały w oddali. Szklaną kostkę windy zewsząd otaczał kosmos.
Autor: Justyna Czekała
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy. Wszystkie kwiaty zwinęły się w pąki i nie mogliśmy z Guciem lecieć na obiad. Wpadliśmy pod olbrzymi łopian, zanim wielkie krople zmoczyłyby nas po same czułki. I wtedy przypadkiem wynalazłam nową zabawę: obserwowanie łąki przez skrzydełka Gucia!
Autor: Justyna Czekała
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy. Należało jednak zachować szczególną ostrożność, aby nie ulec nastrojowi chwili i w porę zahamować przed wchodzącym znienacka na ulicę roztargnionym przechodniem.
Autor: Ewa Majewska
Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty były puste… To upływający czas sprawił, że wszystko co stare, zapisane na nich ulotniło, się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki… Powstawał właśnie nowy rozdział…, tak, nowy rozdział, nowe karty na nowe życie 😉
dla Maleństwa napisała Mama
Stary archiwista kończył pracę i uważnie rozejrzał się po całym pomieszczeniu. Jego uwagę przyciągnęło migotanie czerwonego światełka na jednej ze ścian. Podszedł bliżej i zobaczył przycisk, którego wcześniej tam nie było. Zaciekawiony wcisnął go. Ściana rozsunęła się. Za nią były nieznane mu, lekko uchylone drzwi. Otworzył je szerzej i zobaczył blask słońca. Za tymi drzwiami był olbrzymi taras. Nie dość, że mocno nasłoneczniony, to z widokiem na morze. Archiwista wyszedł na taras i patrzył na fale. Wiatr chłodził mu twarz. Niby nic szczególnego się nie działo, ale wszystko mało sens.
Autor: Adam
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy. Młoda mama popatrzyła z czułością na swoje dziecko leżące w małym wózeczku. Odsłoniła daszek wózka, żeby maleństwo mogło oglądać mżawkowy pył. Nic mu się nie stanie. Jest ciepło, a poza tym mały nawet nie zmoknie, bo tata trzyma nad nim rozpostarty parasol – przezroczysty, żeby dziecko mogło oglądać świat i widoki, jakie rodzice chcą mu pokazać…
dla Mamy Maleństwa napisała Ewa Damentka
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć na pozór nie było na czym zawiesić oka.
Wstała w dużego łóżka, spowitego czystą, białą pościelą.
Było jasno i przyjemnie. W tle słychać było dźwięki kojącej muzyki. Posprzątane dzień wcześniej mieszkanie czekało na podziw jego właścicielki.
Przez okno wpadało słońce, a kot leniwie się przeciągnął.
Poukładane przedmioty domowego użytku zachęcały do działania. Z jednego z pokoi dochodził zapach świeżej farby z malowanego obrazu. W dwóch kolejnych pokojach smacznie spały dzieci. Za godzinę ma odwiedzić domowników przyjaciel. Może wyjdzie z psem na spacer, a potem będzie im wszystkim wesoło. Zaplanują wspólny wyjazd lub powygłupiają się zwyczajnie. Przyjaciel zobaczy nowy obraz swojej ukochanej artystki.
Ona z niedowierzaniem przygląda się przepływającym czasem wspomnieniom i obrazom z przeszłości. Przeszłości piekła na ziemi.
Teraźniejszość okazała się wspaniała. Szanuje ją i tworzą razem Przyszłość.
Autor: Wędrowny Grajek