Kategoria: Przez kawiarniane okno

Przez kawiarniane okno widać było chodnik, ulicę, kawałek placu i ludzi idących chodnikiem lub przechodzących przez ulicę i plac. Było późne popołudnie, przechodniów było wielu – cały tłum. Szli duzi i mali, starzy i młodzi, a wśród nich ja – mała Iskierka.

Szukałam Mgiełki, która mi się gdzieś zawieruszyła… Bez niej czułam się niekompletna, więc rozglądałam się uważnie, bo bardzo chciałam ją odnaleźć.

Widziałam Braciszka i Siostrzyczkę, którzy razem z Merlinem przeszli do Szkoły Czarowania przez portal, jaki utworzył dla nich mój nauczyciel – Głos.

Widziałam nawałnicę, która potem przeszła przez miasto i cudowną pomoc Niebiańskich Istot, które Głos nazywa Pomocnikami i Ratownikami.

Przeszukałam dokładnie cały Plac i zajrzałam do kawiarni. Okazało się, że właśnie w niej schowała się Mgiełka. Przycupnęła w kąciku i wyglądała na zagubioną. Ucieszyła się na mój widok i obiecała, że w przyszłości postara już nie odłączać ode mnie.

Mam nadzieję, że dotrzyma słowa, bo bez niej jestem niekompletna i czuję się nieswojo.

Autor: Iskierka

Przez kawiarniane okno widać było chodnik, ulicę, kawałek placu i ludzi idących chodnikiem lub przechodzących przez ulicę i plac. Było późne popołudnie, przechodniów było wielu – cały tłum. Szli duzi i mali, starzy i młodzi, a wśród nich moje drugie ja, czyli Iskierka. Tworzymy jedność, całość i zwykle jesteśmy nierozłączne.

Postanowiłam sprawdzić, jak może wyglądać życie bez mojej drugiej połówki. Uciekłam do świata ludzi, korzystając z przejścia, którym przeszedł Merlin, by ratować Braciszka i Siostrzyczkę.

Miasto przeraziło mnie. Gwar, tumult, zaduch, tłok…

Schowałam się w kawiarni i tęsknie patrzyłam na plac, modląc się, by Iskierka znalazła się przy mnie. Wkrótce ją zobaczyłam. Jest wierną przyjaciółką. Wyruszyła za mną! Jednak bałam się wyjść z kawiarni na ten dziwny plac.

Iskierka mnie odnalazła i znów jesteśmy razem. A ja sobie teraz myślę, że może jednak nie warto rozdzielać tego, co powinno być połączone.

Autor: Mgiełka