ćwiczenia literackie
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz. Z każdym kolejnym chuchnięciem utrwalała się. Jaka siła i moc tkwi w utrwalaniu i powtarzaniu! Doceńmy ją.
Autor: Ewa Majewska
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz…
Dzisiaj dzieci nie były zainteresowane oglądaniem zimowych widoków. Obsiadły dziadka, którzy przyjechał do nich w odwiedziny i prosiły go o kolejne opowieści.
Chciały być jak najbliżej niego. Cieszyły się jego widokiem, zapachem, dotykiem spracowanych rąk, a przede wszystkim spojrzeniem dobrych, uśmiechniętych oczu. Dziadek, jak zwykle, patrzył na nie z wielką miłością, a każde z nich czuło się wtedy lepsze i bardziej kochane.
dla Andrzeja napisała Ewa Damentka
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz i zobaczyć las.
Dalej już siłą wyobraźni można było zobaczyć znajdujące się w nim sarny, rzeczkę, mostek i polne kwiaty na łące za lasem. Wyobraźnia jest dobra, bo pozwala zobaczyć, że mimo mrozu kwitną kwiaty.
Jednak warto do lasu chodzić naprawdę. Do lasu idziemy po nic, ale mimo to dostajemy bardzo dużo. Nie ma w tym nic złego, by do lasu pójść na przykład też po grzyby.
Autor: Adam
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz…
Pierwsza faza mrozu, który jeszcze daje się rozpuszczać. Za czas jakiś nie da się tego zrobić. Mróz sięgnie w głąb domów i zamrozi kaloryfery i piece.
„Dziwny sen” – pomyślałem, nakrywając się kocem.
Autor: Andrzej
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz
Mała Hania spojrzała przez dziurkę. Zobaczyła swojego ojca, który niósł na rękach stertę porąbanego drewna. Hania podbiegła do drzwi, żeby je otworzyć. Za chwilę wszyscy razem usiedli przy piecu, do którego ojciec dołożył kilka szczapek drewna. Matka postawiła na fajerkach rondel, w którym podgrzała mleko. Brat podbiegł do kredensu po kubki i za chwilę naczynia napełniły się pysznym kakaem.
Ojciec zatarł dłonie rozgrzewając je nad ogniem. „Na dworze sroga zima, a nam ciepło i bezpiecznie. Cieszmy się tym” – powiedział. „Cieszmy się” – krzyknęli wszyscy – „tu jest tak ciepło, sucho i bezpiecznie”.
Autor: Hania
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz… Ktoś wszedł na jeziorko. Wydawało się zamarznięte, ale nie było. Lód trzasnął. Ciąg dalszy nastąpił – szybko i dynamicznie. Tym razem jeszcze udało się… zmienić zakończenie z „Dekalogu”.
Autor: Ewa Majewska
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz.
Po kilku miesiącach już nie trzeba było chuchać, bo przyszła odwilż, a następnie wiosna. Życie na wsi bardziej niż w mieście pokazuje, że w przyrodzie są rytmy i cykle. Korzystając z miejskich wygód owe rytmy mamy tylko w pamięci. Cykle przyrody dla żyjących na wsi są bardziej odczuwalne, tak że konieczna wydaje się współpraca z przyrodą, a nie przeciwstawianie się jej wielkim siłom.
Autor: Adam
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz…
Zima jest taka ciepła, jak się ma takie magiczne okno!
Pozwól naturze malować w swojej duszy takie rysunki, jak tylko ma ochotę.
Natura jest czymś tak wspaniałym i magicznym, że nic nie może być bardziej doskonałe.
Autor: Patisonek
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz i obserwować.
Latem jest rower, a zimą mogą być sanki lub narty. Dużo radości daje obserwacja bardzo małych dzieci, które jeżdżą lub uczą się poruszać na nartach.
Stary narciarz zauważył, że małe dzieci łatwo uczą się jazdy na nartach, bo spadają z małej wysokości.
Autor: Adam
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz… Ktoś wszedł na jeziorko. Wydawało się zamarznięte, ale nie było. Każdemu coś się wydaje…
Autor: Ewa Majewska