ćwiczenia literackie
Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim narty, kijki i pachnące nowością kombinezony. Mknące przez niebo światełka rzucały refleksy na iskrzący świeży śnieg i rozjaśniały drogę w wiosce. Odbijały się też na powierzchni gorącego kakao, które stało w kubeczkach przy oknie przestronnej górskiej chaty.
Autor: Justyna Czekała
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu hektolitry kawy, dzięki której czuł się rześki i wesoły, mimo upływu kolejnej doby w warsztacie, i nawet tysiące podobnych do siebie listów od dzieci z całego świata wydawały mu się interesujące.
Autor: Justyna Czekała
Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim potop potoków pasażerskich we wszystkich kierunkach, chmary złodziei, nietrzeźwych, gapowiczów i zgubionych dzieci, awarie dostawy prądu i inne plagi. Niosąc pomoc, konduktor był w swoim żywiole.
Autor: Justyna Czekała
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu media internetowe. Mikołaj łączył się z innymi Mikołajami na świecie poprzez „kompjuter”. Wymieniał uwagi z kilkoma swoimi znajomymi, by rozdawanie prezentów było jak najbardziej udane.
Autor: Adam
Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim nowe wyzwania i okazje do sprawdzenia się. Tenisista obserwował światła z uśmiechem. Jeszcze nic nie wygrał, a już czuł się, jakby cały świat świętował jego zwycięstwo.
Autor: Justyna Czekała
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu przyjaciółki obdarowywanych osób. Same przygotowały kolorowe opakowania, torby i pomysły na prezenty. Prezenty były długo i staranie przygotowywane w wielu miejscach, które cieszyły się coraz większą popularnością, w ramach klubów św. Mikołaja.
Autor: Ewa Majewska
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu małe stworki o pociesznych uszkach wystających spod czapeczek. Jeden przeniósł mnie w małych rączkach z pomieszczenia do pomieszczenia, drugi umieścił mnie ostrożnie w kartonie, potem słyszałem, jak trzeci z czwartym szeleszczą jakimś papierem i mocują się z jakąś „stążeczką”. Nie mam pojęcia, co to „stążeczka”, ale potem słyszałem jeszcze jednego pomocnika, który uniósł karton ze mną w środku i potem trochę trzęsło, a później trzęsło bardziej i było dość głośno. Potem bardzo długo było cicho, spokojnie i już zaczynało mi się nudzić, kiedy usłyszałem tupot stóp, ostry dźwięk rozdzieranego papieru i nagle ktoś bardzo mały, ale wcale niepodobny do pomocników Mikołaja, chwycił mnie w rączki i przyglądał się ogromnymi błyszczącymi oczyma. Od tamtej pory było już mnóstwo tulenia i bardzo mi się tu podoba.
Autor: Justyna Czekała
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu dobre ludzkie istoty, bezinteresownie oddając swój czas, aby sprawić innym trochę radości.
Autor: Ewa Majewska
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu dzieci, które były już duże i wiedziały, że aby Mikołaj przyniósł prezenty, trzeba mu w tym pomóc. Mikołaj decydował, jaki prezent będzie odpowiedni dla danego dziecka, a pomocnicy pakowali ową zabawkę do odpowiedniego kartonu, by go zakleić i zaadresować.
Autor: Adam
Mikołaj szykował świąteczne prezenty. Pomagały mu najbardziej zaawansowane technologicznie androidy Nexus-6. Wyglądały jak ludzie, gestykulowały jak ludzie, były przy tym bardziej inteligentne i zwinne. Do tego, ponieważ zostały zaprogramowane do niesienia pomocy, spełniały wszystkie polecenia. Mikołaj był z nich bardzo zadowolony, poza jednym detalem. Standardowo Nexus-6 miał wszczepiony moduł empatyczny, zaprojektowany, by chronić ludzkość przed skutkami ewentualnych awarii sztucznej inteligencji obdarzonej mięśniami i niemal wolną wolą. I właśnie moduł empatyczny powodował, że androidy często rozczulały się, czytając listy dzieci do Mikołaja i trzeba było ciągle przerywać pracę, żeby je przytulać.
Autor: Justyna Czekała