ćwiczenia literackie
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć tak naprawdę to wiedziała, czego szuka… Łodzi na brzegu rzeki, żeby nią przepłynąć na drugi brzeg, żeby odwiedzić, rozśmieszyć i pocieszyć starego przyjaciela. Bo chociaż była malutka, to serce miała wielkie i wielką radość, że może komuś pomóc.
dla Magdy z Dachu napisała Ela
Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim stwarzały nadzieję na rozpoczęcie czegoś nowego. Czegoś, co mogłoby być hucznie świętowane za trzysta kilkadziesiąt dni, może jeszcze piękniejszymi fajerwerkami. Była zima, czy to był dobry czas na sadzenie ziarenek, by wykiełkowało z nich coś pięknego? Fajerwerki chciały, aby tak właśnie było, dlatego wybuchały z elegancją, energią i radością, która udzielała się świętującym w dole ludziom. Czuli oni tę energię i rosła w nich potrzeba, której sobie nie uświadamiali, aby coś się zmieniło z powodu ich udziału i by było to piękne, i czuli, że warto poświęcić na to czas. Myśleli, ale nie wiedząc o tym świadomie, o zasadzeniu swoich nasionek, by cieszyć się tym, jak rosną, rosną i rosną…
Autor: Janusz Nitkiewicz
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć i tak wiedziała, gdzie kto jest. Najbliżej stoi mama, czuje uspokajający, znany rytm jej serca. Obok jeszcze większa sylwetka – to jej tata. Gdy była jeszcze w brzuchu mamy, często słyszała jego serce i czuła dłonie, które delikatnie dotykały brzuch, a czasem go gładziły.
Cieńszy głos i dużo mniejsza postać należały do jej kilkuletniego, starszego brata. Głośno mówił, że wolałby nowy rower niż młodszą siostrę, ale kiedy rodzice nie widzieli, podchodził i przynosił jej zabawki, które wcześniej wyrzuciła ze swojego łóżeczka. Kiedyś nawet przyniósł jej swojego ulubionego pluszowego misia.
Autor: Ewa Damentka